Zichtbare en onzichtbare observaties
Wat je ziet aan de deur — het lampje, de bel, het scherm — vertelt maar een deel van het verhaal. Registratie loopt vaak door op de achtergrond, buiten het zicht van de bezoeker.
Beweging gedetecteerd bij de voordeur
Bekijk livebeeld?
3 government agencies watching
root@voordeur:~# whoami
uid=0(root) groups=surveillance,watchers,unknown
root@voordeur:~# cat ./hoofdvraag.txt
De videodeurbel lijkt veiligheid te bieden: je ziet wie er aanbelt zonder zelf open te doen. Tegelijk registreert het apparaat elk gezicht, elke beweging, elk moment. Wat bescherming belooft, wordt ook surveillance — en brengt registratie, controle en ongemak met zich mee.
[WARN] 3 government agencies watching
root@voordeur:~# ./backdoor-access
sensor_door Betreed het systeemHet moment waarop de videodeurbel je aandacht vraagt — en waarin de illusie van keuze begint.
Elke melding begint hetzelfde: beweging bij de voordeur, een vraag of je wilt kijken. Die eerste ping voelt als een uitnodiging, maar ook als een verplichting. Je hoeft niet open te doen, maar je wordt wel geconfronteerd met het feit dat er iets is geregistreerd.
In dit project neem ik dat eerste moment als startpunt. Niet de camera zelf, maar de melding: het scherm dat zegt dat er iets gebeurt, terwijl jij nog binnen zit.
Hoe dit onderzoek is opgezet — van observatie tot installatie.
Dit onderzoek combineert veldobservatie, gesprekken en experimenten met beeld en interface. Ik kijk naar hoe de videodeurbel gedrag verandert: aan de deur, op straat, en in de woonkamer via het scherm.
Vervang deze sectie door je eigen methodologische beschrijving: onderzoeksvraag, context, materiaal en de stappen die je hebt gezet.
Wat mij is opgevallen tijdens mijn onderzoek, en welke inzichten daaruit zijn gekomen.
Wat je ziet aan de deur — het lampje, de bel, het scherm — vertelt maar een deel van het verhaal. Registratie loopt vaak door op de achtergrond, buiten het zicht van de bezoeker.
Mensen passen hun houding aan zodra ze weten dat er een camera is: sneller weglopen, niet bellen, glimlachen voor de lens. Het apparaat stuurt gedrag, ook wanneer niemand actief meekijkt.
De drempel van de voordeur is niet meer alleen fysiek. Via het scherm dringt het publieke binnen, en via de camera dringt het private naar buiten — zonder dat de deur opengaat.
Constant vastleggen voelt inmiddels normaal: meldingen, cloudopslag, gezichtsherkenning. Wat vroeger uitzonderlijk was, is onderdeel geworden van het dagelijks leven aan de deur.
De videodeurbel is geen neutraal object. Het belooft veiligheid en levert tegelijk registratie, gewenning aan toezicht en een verschuivende grens tussen privé en publiek. Dit onderzoek toont die spanning — niet als waarschuwing op de verpakking, maar als ervaring: je bent al onderdeel van het systeem zodra je voor de deur staat, of je nu kijkt of niet.
Als maker wil ik die ongemakkelijke dubbelzinnigheid vasthouden. Niet om angst te zaaien, maar om scherp te blijven kijken naar wat "normaal" wordt aan de voordeur.
Persoonlijke observaties en bevindingen uit mijn onderzoek.
Naast theoretisch onderzoek vormen persoonlijke observaties een belangrijke rol in mijn onderzoek.
Kunstenaars en werken die belangrijk zijn geweest voor Eye Watch You.
Hieronder vind je kunstenaars en werken die als inspiratie hebben gediend tijdens mijn onderzoek en de ontwikkeling van Eye Watch You.
Sleep een venster via de titelbalk. Klik op Details >> voor de discussietekst in een apart venster — klik erbuiten of op OK om te sluiten.
DP-001 — Onopgelost
Mag een bewoner de straat filmen zonder toestemming?
DP-002 — Onopgelost
Wie is verantwoordelijk: fabrikant, gebruiker of passant?
Lost access
DP-003 — Onopgelost
Rechtvaardigt "veiligheid" permanente registratie?
DP-004 — Onopgelost
Kun je nog "niet kijken" kiezen als alles al live is?
In veel landen mag je je eigen deur en oprit filmen, maar de openbare straat valt onder andere regels. De videodeurbel legt vaak meer vast dan de bewoner denkt — en de grens is juridisch én ethisch onduidelijk.
De app verwijst naar privacy-instellingen, de gebruiker vertrouwt op standaardwaarden, de passant weet niet dat hij wordt opgenomen. Verantwoordelijkheid verspreidt zich over het netwerk — en verdwijnt daardoor.
Angst voor inbraak wordt gebruikt om surveillance te normaliseren. De vraag is of tijdelijke maatregelen permanent worden, en wie daarvan profiteert buiten de bewoner om.
Deze website opent met die keuze — Kijken of Niet kijken. Beide leiden hierheen. Dat is geen fout, maar het punt: echt opt-out bestaat zelden zodra het systeem actief is.
Foto's, video's en testbeelden van mijn proces en eerdere experimenten.
Wat heb je geleerd tijdens dit onderzoek en maakproces?
Mijn uiteindelijke afstudeerwerk.
Volgens APA-stijl (7e editie). Vul aan met volledige publicatiegegevens waar nodig.
Plek voor een korte toelichting op je bronnen, of een verwijzing naar eerder genoemde werken (bijv. de inspiratiebronnen).
Wie ik ben als maker van Eye Watch You — een afstudeerproject over videodeurbellen en surveillance.
Geen signaal — cameratoegang geweigerd of niet beschikbaar.